زبان گیلکی

تی ایصالت  تَرع َ فراموشا نَبون / امع زبان مادری نمیره، خاموشا نَبون .

توکه دوربه  از اَی  حوالی / مگع  مَرع تی گب نمی شه حالی؟!

تی زعکنَ یاد دهی لهجه ی فارسی / چی بوبه گیلکی بوبه بی کلاسی؟

نسل جدید در اَمع مورید چی گون؟ / آیندگانِ هویت پس چی بون؟

چِرع باید کاری گودن ایشتباه / تا بوبون گیلکِی ایصالت تباه؟

اع خاکِ گیلان امع پئِر و ماره / گیلکی هم امع پیلع برعره

برعر مگر برعرَ از بین بوره؟ / به عاقبت فکر بوگودی یه ذره؟

یه روزی که گیلکی از بین بوشون؟ / جواب آینده یَ پس کی دِهه؟

زبان گیلکی می افتخاره / از امع تاریخ یته یادگاره

تاریخی که پُر از دلاوران بو / میرزا کوچیک  ایرانِ قهرمان بو

شیون اَمع شاعرِ شاعران بو / محمودِ نامجو پیلا پهلوان بو

شوت زع  سیروس از میانِ میدان / هَلهَلِ شادی شوع تا آسمون

زیست شناسج، امی دوکتور بهزاد / اوشَنه روح همه دونع دونع  شادِ شاد

گیلون امروزم هیسه پر غرور / چِر خع  بشیم  راهِ دور؟

سمیعی و رضا و اکبرزاده / نمونه کم نیه ، خیلی زیاده

صبح به اگر نام ببرم تک تکَ / اوشان که سربلندانن گیلکَ

اوشان که گیلکانه افتخارن / مایه ی عزت امی دیارن

تو هم بیه با همهمه دست به دست / امی گیلونَ چاکونیم بی شکست

بیه اَمع زبانَ حرمت بَنیم / کوشتع زعکنَ گیلکی یاد بَدیم

حفظ بوکونیم ایصالت و فرهنگَ / ایع  نسلِ رو نَنیم اَ لکّه ننگَ

فردع زعکن  نگون امع پِئر و مار /  تاریخج هیچی  نَنن یادگار

با هم اراده بونیم چه راحت / دینگ دینگ دینگ…

صدای زنگ ساعت! پریدم از خواب، نه نه نه! ، ورسم / می تختِ سربنشتم

( به یاد شیون فومنی)) / (( تو گیلکی ره، گیلکی گب بزن…))